Mijn kindertijd

Toen ik opgroeide was mijn vader een alcoholist. Hierdoor hadden wij veel problemen thuis. Het was zo erg dat mijn vader mijn moeder, broer en mij sloeg. Dit ging jaren door. Op een gegeven moment kon mij moeder het niet meer aan en vetrok ze. Ze liet ons achter met onze vader. Omdat mijn vader naar het buitenland ging om te werken, bleef ik alleen met mijn broer achter en moest ik heel snel volwassen worden.
VAN KWAAD NAAR ERGER
Mijn broer begon mij te misbruiken en mishandelen. Hierdoor groeide ik op met veel woede binnenin mij. Op een gegeven moment was ik oud genoeg om te kunnen vertrekken en ben ik naar Nederland verhuisd. Hier ging ik naar school en begon mijn leven op te bouwen. Door alles wat ik in mijn kindertijd had meegemaakt, begon de woede echter naar buiten te komen. Vechten werd iets gewoons voor mij. Ik deed het op school, buiten en met klasgenoten.
Als iemand verkeerd naar mij keek was dat genoeg voor mij om kwaad te worden en te vechten. Ik kon simpelweg niet omgaan met het verdriet en de woede die in mij zat. Ik kende geen andere manier om mijzelf af te reageren.
DE VERANDERING
Uiteindelijk leerde ik de UKGR kennen en daar leerde ik hoe ik van mijn woede moest afkomen en wat ik moest doen om een nieuw leven te bereiken. Ik volgde trouw de gebedskettingen en leerde hoe ik moest strijden door middel van de positieve energie. De adviezen en woorden van bemoediging die ik tijdens de diensten hoorden, hebben mij veel geholpen. Ik begon te geloven dat God het onmogelijke kon doen, namelijk, alle trauma’s die ik had meegemaakt, weg te nemen en mij gelukkig te maken.
MIJN LEVEN VANDAAG
Mijn leven vandaag is helemaal anders. Ik ben niet meer agressief en heb geen woede meer in mij. Ik heb zowel mijn broer als mijn vader kunnen vergeven voor alles wat ze mij hadden aangedaan en vandaag hebben wij zelfs contact met elkaar. Ik ben nu eindelijk gelukkig en zie de toekomst met een lach tegemoet.

 

Fabiana Silva Pereira