Wat is de Campagne
De plaats van de belofte

Gelegen in een dorre streek beschikt Berg Sinai over een opmerkelijke eigenschap: hij is omgeven door een woestijn. Ook wel bekend als berg Horeb, de vegetatie in dit gebied markeert de steile rotswanden.

Het beeld van deze plaats lijkt vandaag hetzelfde te zijn als in de tijd van Mozes, een tijdperk waarin het volk kreunde onder de heerschappij van de Egyptenaren. Ondanks de ellendige slavernij, hadden ze de kennis van de het bestaan van de God van hun vaderen — de God van Abraham, Isaak en Israël. En met het oog op de beloften die door Hem gedaan werden, onder al die pijn en vernedering, riepen ze aan tot de Heer.

Na deze gezamenlijke aanroeping, bevestigt de Bijbel: “En God hoorde hun klacht en God gedacht aan zijn verbond met Abraham, Isaak en Jakob. Zo zag God de Israëlieten aan en God had bemoeienis met hen” (Exodus 2:24-25) NBG 1951. Zodoende, plande de Heer de bevrijding van Israël en koos Berg Sinai als Zijn heilige plaats voor offers.

Was er, echter, niet een mooiere en vol van leven plaats te vinden in die gehele regio? Of koos God expres voor een plaats die dezelfde condities had als Zijn volk? Zou dit niet de ware reden zijn waarom God Berg Sinai koos, om van hem Zijn Altaar te maken? We kunnen geloven van wel. De Here Jezus koos, op bepaalde momenten, ook voor afgelegen plaatsen om alleen te zijn met de Vader.

De woestijngebieden zijn van nature verlaten omdat ze geen enkel voordeel bieden. De bergen in dorre streken dienen alleen maar als een overloop waar reizigers doorheen reizen, want niemand durft te leven in deze gebieden waar er een schaarste is aan water. Het was, echter, precies een afgelegen plaats die de Troon van God werd. Daar stelde God Zijn beloftes vast, samen met de wetten voor geestelijk en sociaal gedrag die dienden om de Natie van Israël te vormen.

Vandaag de dag symboliseert Sinai de achtergestelde sociale klasse, mensen die vechten tegen de armoede. Paradoxaal genoeg, zijn de mensen die door velen worden beschouwd als woestijnen zonder leven, voor God een tuin van bloemen.

Dit is de geest van het christelijke geloof tot vandaag de dag: “Integendeel, wat voor de wereld dwaas is, heeft God uitverkoren om de wijzen te beschamen, en wat voor de wereld zwak is, heeft God uitverkoren om wat sterk is te beschamen; en wat voor de wereld onaanzienlijk en veracht is, heeft God uitverkoren, dat, wat niets is, om aan hetgeen wèl iets is, zijn kracht te ontnemen, opdat geen vlees zou roemen voor God” (1 Korintiërs 1:27-29) NBG 1951.

Sinai representeert het verstoten volk, verlaten, onrechtvaardig behandeld en veracht door mensen, máár verkozen door God. Dit is de Berg van Behoudenis, van Gods antwoord en van de vervulling van Zijn beloftes.

Een commentaar

  1. Dit is waar en erg bemoedigend.

Laat een commentaar achter