Het leek onmogelijk om te veranderen



In mijn kindertijd voelde ik mij erg alleen en geïsoleerd. Mijn ouders waren niet vaak aanwezig, zij werkten altijd veel. Ik bleef alleen thuis, totdat ik schimmen begon te zien en stemmen hoorde, ik werd hierdoor een agressief en gestrest persoon. Ik keek altijd naar horrorfilms, dat was als voedsel voor mij.

De tijd verstreek en rond mijn 12e á 13e jaar, kreeg ik een relatie met een meisje op school. Dit was een poging om die leegte te vervullen die in mij was: een innerlijke pijn. Ik sneed mij voortdurend, maar zelfs dat vervulde mij niet.

Ik voedde de verlangens naar zelfmoord, vaak ging ik naar een loopbrug om daarvan af te springen, zelfs in huis pakte ik een mes om mijzelf te doden. Ik voelde me nutteloos en veracht door iedereen. Ik ontwikkelde een depressie, wilde met niemand praten en leefde alleen in een geïsoleerde hoek. Het leven had geen zin meer voor mij. Ik dacht alleen aan een manier om te kunnen sterven.

Totdat ik op een dag een helpster ontmoette, zij studeerde op dezelfde school als ik en begon mij uit te nodigen voor de diensten van de UKGR. Ik ging zelfs naar de diensten met haar, maar ik was geïnteresseerd in haar; ik voelde mij aangetrokken tot haar. Echter, op een dag hoorde ik een sterke getuigenis en ik stopte om mijn leven te analyseren. Ik was geestelijk helemaal dood en blind. Wat was ik met mijn leven aan het doen? Was mezelf doden werkelijk de uitweg? Nee, dat was het niet! Op dat moment viel het kwartje. Ik zag in dat ik mij moest overgeven aan God en mijn leven opnieuw moest beginnen met Hem.

Ik besloot om mijzelf echt en waarlijk te geven. Ik sloot mij aan bij de jongerengroep (JVO) en werd gedoopt in het water. De helpers hebben mij geholpen en begeleid. Ik zette alles altijd in praktijk, omdat ik bereid was om mij helemaal te veranderen. Kort daarna ontving ik de Heilige Geest en vandaag ben ik een nieuw schepsel.

Elke keer als ik kijk naar de fysieke sporen van het verleden op mijn lichaam dan herinner ik me waar God mij uit heeft gehaald. Ik hoef mij niet meer te snijden om een leegte te vullen, want dat bestaat niet meer. Ik wil mijzelf ook niet meer van kant maken. Vandaag weet ik dat het leven de moeite waard is!

Rayssa Marinho, 18 jaar

Met dank aan: bisschop Marcello Brayner

Is Rayssa’s situatie herkenbaar voor jou vanwege wat jij, een van jouw vrienden of familieleden meemaakt? Neem dan contact op met de JVO en zie hoe ook jij jouw verhaal kan veranderen. 

Hoe? Kijk op jvonl.nl

You got this!

Deixe o seu comentário

Ou preencha o formulário abaixo.


O seu endereço de email não será publicado. Campos obrigatórios marcados com *