Ik zat al een lange tijd in de UKGR samen met mijn oma en moeder.
Mijn probleem was dat ik het Woord van God kende, maar het nooit serieus nam. Daardoor was ik buiten, op straat, een heel ander persoon dan dat ik thuis of in de UKGR was. Veel slechte vrienden kwamen mijn pad op, vooral jongens. En dat kwam omdat ik een grote leegte binnen in mij had. Hierdoor had ik een slecht karakter. Ik schold leraren uit, misdroeg me op school, zei nare dingen tegen mensen op straat enzovoorts.
Op een gegeven moment kreeg ik veel ruzies met mijn moeder en daarnaast kreeg ik ook zelfmoordgedachtes en nachtmerries. Niemand wist hiervan. Er was een stem binnen in mij die zei: ”pak je kans, snij je pols!” Ik was alleen thuis, dus ik ging naar de keuken om een scherp mes te pakken, alleen ontbrak me lef. Ik durfde niet meer. Ik hield het 5 cm van mijn pols af en iets in mij zei: ”DOE HET NIET!” Dit raakt mij zo ernstig, dat ik op dat moment het mes liet vallen, op mijn knielen ging en God om vergiffenis vroeg.
Zo begon ik op vrijdag te komen voor de gebedsketting van bevrijding, op woensdag voor Bijbelstudie en op zondag om God op de eerste plaats te stellen. Ik besloot om daaraan serieus deel te nemen, ook aan de JvO (Jeugdgroep van Oranje is een onderdeel van de UKGR Centra).
Hoe vaker ik kwam, hoe meer ik hoorde over de Heilige Geest. Ik hoorde getuigenissen waardoor ik meer dorst naar Hem kreeg. Een paar maanden terug was er een Vasten van Daniël. Dit was mijn kans om gedoopt te worden met de Heilige Geest. En dat is uiteindelijk op een zondagochtend gebeurd.
Vandaag de dag ben ik bevrijd van zelfmoordgedachtes en heb ik geen jongens meer nodig om gelukkig te zijn. Mijn slechte vriendschappen heb ik achtergelaten, omdat ik genoeg vrienden heb gevonden in de JvO.
Hierbij bedank ik God dat de JvO bestaat , want daar werden mijn ogen geopend!
