De ware vrede

magaliwebIk vond van mijzelf dat ik iemand was die niet al te veel problemen en moeilijkheden had. Ik werkte hard voor mijn bezittingen en had alles wat een mens nodig had, dacht ik. Maar het viel mij op dat mensen altijd boos naar mij keken wanneer ik op straat liep en ik begreep nooit waarom men zo boos naar mij keek. Op een gegeven moment kon het mij niet schelen en had ik een houding van “het is jullie probleem, niet de mijne”. Maar toch zat het mij altijd dwars, waarom werd ik altijd zo vreemd behandeld?

Qua leven ging alles goed. Ik had Godzijdank geen gezondheidsklachten, mijn financiën waren op orde en mijn band met mijn familie was ook goed. Elke week bezocht ik samen met mijn zus een kerkgemeenschap, maar ondanks het feit dat wij dat deden veranderde er niets in ons leven, zowel in ons fysieke als geestelijke leven. Mijn zus besloot toen om een kerk te zoeken waar wij zouden kunnen ontwikkelen in ons geloof. Zo kwamen wij bij het UKGR Centrum terecht. Wij begonnen deel te nemen aan de diensten van zondag en vrijdag.

Door te luisteren naar de boodschappen kwam ik erachter dat ik dacht dat ik beschikte over vrede, maar dat dat niet klopte. Ik had geen ware vrede in mijn binnenste en daardoor liep ik altijd met een boos gezicht rond, dat was ook de reden waarom mensen boos terug naar mij keken. Ik had het zelf niets eens door omdat ik zo gewend was om mij zo te voelen. Ik begon toen de praktische lessen en adviezen die ik in de UKGR ontving in praktijk te zetten en begon mijn innerlijk stap voor stap te veranderen.

Vandaag de dag ben ik een totaal ander persoon. Ik heb ware vrede in mijn binnenste, beschik over zelfcontrole en rust en wordt door mensen omschreven als een aardig en sympathiek persoon, totaal anders dan hoe zij mij vroeger beschreven. Mensen kijken niet meer boos naar mij maar vriendelijk en lachend. Omdat ik vrede heb, kan ik nu ook vrede uitstralen.

Magali Pietersz