Het leek alsof mijn onderrug uit elkaar scheurde

Vanaf mijn zestiende had ik regelmatig last van rugpijn en pijn aan mijn rechtervoet, waar ik ook vaak aan ben geopereerd. Later, na de geboorte van mijn tweede kind werd de rugpijn steeds heftiger. Ik ging naar een fysiotherapeut, manuele therapie, acupunctuur, massages, zenuwblokkades in de pijnpoli, noem maar op.

Ik heb van alles geprobeerd, het hielp ook, maar na een tijd kwam het steeds weer terug.

Op een dag kreeg ik zo’n heftige aanval dat het voelde alsof mijn boven- en onderrug uit elkaar scheurden. Ik kon me niet meer bewegen en ik kon niet goed ademen. Twee dagen daarvoor had ik nog een zenuwblokkade ondergaan in de pijnpoli. Er bleef geen oplossing hiervoor te zijn en dit zorgde ervoor dat ik in een negatieve spiraal belandde. Ik ben naar de huisarts gegaan en heb hem om hulp gevraagd om mijn leven te beëindigen omdat ik zo niet meer wilde leven. Het gevolg hiervan was dat ik zware medicatie kreeg. Door de medicatie sliep ik bijna de hele dag en nacht en had ik totaal geen behoefte om te eten. Ik durfde niet te bewegen of te lopen, alleen naar het toilet of naar de douche. Mijn persoonlijke verzorging werd door mijn dochter of schoonzus gedaan. Zelfs mijn ex-man kwam soms koken, schoonmaken of kwam om me te helpen met van alles.

Op een dag zag ik op TV het programma “Niets is onmogelijk voor God” van UKGR. Na afloop belde ik meteen. Enkele dagen later, omdat ik moeilijk te been was, kwam de pastor samen met een vrijwilliger van de kerk op thuis bezoek en baden voor mij. Zo kwam ik later naar de UKGR. Somber, angstig, vol twijfels, geen vertrouwen en altijd verdrietig. Ik wist niet hoe ik het geloof moest gebruiken of hoe ik moest bidden. Ik las de bijbel wel, maar niet op de juiste manier. Ik werd vervolgens voor drie maanden opgenomen in een revalidatiecentrum, wat me erg goed gedaan heeft. Daarna begon ik met gebedskettingen volgen op vrijdag voor de bevrijding en dinsdag voor de genezing. Later begon ik op woensdag, vrijdag en zondag vast te komen. Vooral op woensdag leerde ik veel tijdens de bijbelstudie, hoe ik mijn geloof moet gebruiken, hoe ik moet handelen, hoe ik moet luisteren naar het Woord van God en een intelligent geloof te praktiseren in plaats van een emotioneel geloof. Vanuit het revalidatiecentrum werd ik geholpen om af te kicken van mijn medicijnen, wat niet makkelijk was. De slapeloosheid begon. Ik lag nachten wakker, zag vreemde gedaantes, voelde vreemde aanrakingen en was vaak doodsbang. Ondanks dit alles heb ik nooit opgegeven en ben ik blijven volharden. Ik heb de zekerheid dat Jezus altijd bij me is en dat Hij me niet meer laat dragen dan ik aankan.  Ik ging vaker naar de UKGR om God te zoeken en de resultaten werden steeds zichtbaarder en ik ging en ga steeds meer vooruit.

Ik ben compleet vrij van het gebruiken van medicijnen en de klachten die ik had. Door het geloof ontving ik de kracht om het hulp die ik buiten kreeg niet op te geven. Nu ben ik vrij van de pijn! Ik ervaar nu enorme innerlijke vrede en rust en een vreugde die ik jaren niet had. Ik ga elke dag vooruit en ik kijk niet achterom, maar naar Jezus, mijn Redder, mijn Vriend, mijn Heer en Verlosser. Mijn geloof is rotsvast en sterk met zekerheid. Zo ga ik verder met mijn leven om mijn behoudenis en om God te behagen.

 

Tina Willems