Ik leerde verwerken

FethyGebremichaelWebAls kind zijnde vluchtte mijn gezin uit ons land van herkomst gevlucht vanwege de oorlogssituatie daar en die situatie liet de nodige littekens achter. Daarbij werd ik in die periode ook misbruikt.

Ik had het niemand verteld en groeide op als een zeer gesloten persoon. Ik kreeg last van stoornissen en complexen. Het was al moeilijk om een simpel telefoongesprek te voeren.

Omdat ik geen medelijden van anderen wilde en niet zwak wilde overkomen, maar ook omdat ik niemand durfde te vertrouwen, begon ik een “masker” te dragen.
Ik deed me voor als een vrolijk persoon, heel open en behulpzaam, op deze manier leek het altijd goed te gaan en hoefde ik mensen niet té dichtbij te laten komen. Dit alles leidde ertoe dat ik last kreeg van zelfmoordgedachten.

Toen ik een uitnodiging kreeg om naar het UKGR Centrum te komen, besloot ik om een dienst bij te wonen, puur omdat ik niets te doen had. De warme manier waarop ik werd ontvangen was iets wat ik helemaal niet gewend was. Het had een zodanige impact op mij dat ik het centrum ben blijven bezoeken. Toen ik besefte dat er een oplossing bestond voor mijn situatie, begon ik de adviezen die mij daar werden gegeven op te volgen. Ik ontving kracht en inspiratie, begon in mezelf te geloven en begon in een korte tijd verandering te zien.

Ik ben vandaag de dag echt een heel ander persoon. Ik heb de gebeurtenissen uit mijn jeugd kunnen verwerken en hoef geen masker meer te dragen. De blijdschap is echt en ik ben zelfverzekerd.

Als iemand mij jaren geleden zou zeggen dat mijn leven compleet kon veranderen, dat ik het trauma uit mijn verleden kon verwerken en ik vrede en rust zou hebben, had ik hem voor gek verklaard. Het leek onmogelijk. Maar door het geloof in de Levende God is het onmogelijke mogelijk geworden in mijn leven.

Fethy Gebremichael