Naar bed gaan betekent voor veel mensen rusten, opladen en bijkomen, voor mij was het juist het tegenovergestelde. Ik had last van slapeloze nachten en als ik in slaap viel dan werd ik gekweld door hevige nachtmerries. De nachtmerries die ik had gingen vaak over mensen die mij wilden doden of iets wat mij kwaad wilde doen en ze leken zo echt dat ik vaak schreeuwend wakker werd. Na zo’n droom kon ik alleen nog maar huilen en durfde ik niet verder te slapen uit angst dat die droom zich weer zou herhalen.
Voor de mensen om me heen deed ik heel gezellig en aardig, alsof er niets aan de hand was, omdat ik niet wilde dat ze wisten waar ik aan leed. Ik deed dat ook zodat ikzelf niet aan die dromen herinnerd zou worden, ik moest ergens afleidingvinden anders zou ik denken dat die dromen echt konden gebeuren in mijn leven. Ik wilde gewoon positiviteit om me heen. Maar als ik thuis kwam, hielpen die positieve gedachtes niet en begon alles weer opnieuw.
Via een kennis werd ik uitgenodigd om deel te nemen aan de diensten van de UKGR. In eerste instantie wilde ik niet gaan, maar ze bleef me uitnodigen, dus uiteindelijk besloot ik om toch te gaan. Toen ik zondag naar de bijeenkomst ging, was ik heel verrast, omdat het niet was zoals ik normaal gewend was, maar de boodschap van de pastor versterkte mij en ik besloot om een gebedsketting te volgen.
Elke vrijdag ging ik naar de dienst om te leren hoe ik door de kracht van het geloof mijn probleem kon overwinnen. Op zondag zocht ik vrede en innerlijke rust voor mijzelf. Ik bleef dit doen en langzamerhand begon ik veranderingen te zien. Op een gegeven moment ging ik slapen en waren er geen slechte dromen meer. Ik kon eindelijk tot rust komen.
Nu kan ik eindelijk goed slapen. Ik hoef niet meer alsof te doen voor anderen, kortom, ik ben gelukkig.
Cassandra Hutchinson
3 generaties 
Constant ruzies 
In één klap weg 
Ik vocht terug 
Ik had 5 tumoren