Angst, schaamte en de leegte overwonnen

Ik was iemand met veel innerlijke strijden. Ik was emotioneel, onrustig, onzeker en angstig. Ik heb nooit echt begrepen waar het vandaan kwam, ik wist niet beter. Ook wilde ik altijd klaar staan voor de familie. Door deze rol op me te nemen werd het na een tijd ook erg zwaar.

De druk en bezorgdheid veranderde mij meer van binnen. Dat resulteerde in wantrouwen, eenzaamheid en leegte. Omdat ik dit niet met iemand kon bespreken hield ik een masker voor.

Ondanks dat het zeer vermoeiend was bleef ik in mijn rol van iemand die gelukkig was en het allemaal wel aankon.

Om de leegte te vervullen ging ik vaak shoppen, maar helaas was de blijdschap steeds van korte duur.

In het laatste jaar van mijn hbo-opleiding die voorspoedig verliep gebeurde er iets onverwachts. Mijn begeleidende docent die eerst alles had goedgekeurd voor mijn scriptie veranderde haar besluit uit het niets.

Een andere docent die ook betrokken was bij mijn scriptie, was het niet met haar eens en begreep haar omslag ook niet.  Maar zij bleef bij haar standpunt ondanks dat zij het niet kon uitleggen. Van haar moest ik de scriptie opnieuw maken en hierdoor zou ik 1 jaar studievertraging oplopen. Deze woorden bleven in mijn hoofd spoken. Ik was hier kapot van, voelde mij verdrietig en verontwaardigd.

Ik schaamde me, omdat ik tegen mijn familie moest gaan zeggen dat ik het niet had gehaald. Dit maakte mij erg down.”

EEN OPEN DEUR. “Op een zaterdag was ik klaar met mijn bijbaantje op weg naar huis, wachtend bij de metro. Mijn gedachten waren nog steeds bezig met mijn studie, mijn hoofd was er vol van.

Ik zag drie personen lachend naar me kijken. Zij waren aan het evangeliseren. Ik kreeg een folder en stapte bij de volgende halte weer uit. De folder bleef drie dagen in mijn tas zonder dat ik ernaar keek. 

Het was op een dinsdag, ik was thuis en het was stil. In mijn binnenste kwam de gedachte: neem jouw tas, bijbel en ga!

Gelijk deed ik het. Ik stond voor de deur van de UKGR, bleef even stilstaan en besloot de deur open te duwen.

Toen ik binnenliep voelde ik een zware last van mij afglijden. Ik voelde mij zo welkom. Binnen twee weken was mijn probleem opgelost en heb ik mijn diploma behaald.

Dit gebeurde niet zomaar, in de tussentijd bleef ik de bijeenkomsten bijwonen en ontving bemoedigende woorden waardoor ik niet meer ontmoedigd raakte en mezelf juist positief instelde.”

HET BESTE ONTVANGEN. 

“Ondanks dat ik verschillende zegens bereikte door mijn geloof merkte ik dat ze mijn binnenste niet honderd procent compleet hadden gemaakt en daarom begon ik de vrede van God te zoeken voor mijn binnenste.

Dus ik begon de bijeenkomsten te volgen om te leren hoe ik de angsten kon overwinnen en de onrust in mij kon veranderen in vrede.

Ik heb gedurende deze zoektocht veel strijden meegemaakt, die mij wilden doen opgeven maar ondanks alle moeilijkheden die ik meemaakte, heb ik toch gepraktiseerd wat ik in de UKGR leerde en heb ik vandaag de dag vrede, blijdschap en rust gevonden.”

Yasmin Cairo