Terug naar het verleden – deel 21

Bdsdeel21-1900x748Het werk van God: Het is een privilege om er deel van uit te maken. Het is niet voor de gekwalificeerden, maar het is voor degene die 100% afhankelijk van God willen zijn.

U weet nooit wat er morgen gaat gebeuren. Wij hebben nergens garantie van, ook niet waar wij zullen zijn. We mogen geen eigen doelen hebben. We kunnen niet veel dingen bewaren, want dat zal vroeg of later een last zijn vanwege de verschillende plekken waar we naartoe gestuurd worden. We mogen geen contracten hebben, want wij kunnen geen garantie geven van ons verblijf op een plek. Dus voor ons, degenen die God dienen op het altaar, behoort de dag van morgen niet aan ons, het is niet in ons bezit.

We zegenen veel mensen, maar we mogen niet gefocust zijn op onze eigen levens. Wanneer wij problemen hebben, dienen wij ze te overwinnen en niet toe te laten dat de problemen ons afleiden, ten eerste van God, en om het volk van God te dienen.

In Californië werkten we elke dag in de kerk. En mijn ouders hadden altijd zendingsreizen naar verschillende plekken. Tijdens een van deze reizen, waren ze in Portugal. En tijdens deze reis ontmoetten ze de kinderen van het “Universele tehuis” in Lissabon.

Tijdens deze reis, ontmoette mijn vader Luis, die tot hem kwam en zei dat hij een vader wilde hebben. Toen hij dat van een kind van 3 jaar hoorde, raakte dat hem heel diep. En daar werd hij geïnspireerd door God om de pastors een kind te laten adopteren.

Toen ze terug waren in Californië, brachten mijn ouders enkele foto’s van de kinderen met zich mee om mij te laten zien. En ik, Viviane, aanvaardde onmiddellijk, het idee om een kind te nemen waarmee ik zou werken om God te dienen.

In die tijd, dachten we niet aan onszelf, niet om moeder te zijn, maar om een kind uit de wereld te halen en in het geloof van het kind te investeren. Tenminste, zo was het voor mij.

Met open armen accepteerde ik het idee, maar Júlio kon het idee niet accepteren om een kind te nemen. Voor hem was alsof wij nog een compromis hadden tegenover de vele verantwoordelijkheden van het Werk van God, hij wilde liever niet dromen.

De wens van Júlio was om volledig in de dienst van God te zijn, zonder dat wij belemmeringen hadden om beter en meer te dienen. En met een kind, zouden we niet alleen een compromis hebben, maar onze aandacht voor het Werk van God zou verdeeld zijn. Want een kind heeft aandacht nodig, overgave, liefde, genegenheid en het belangrijkste, de zorg voor de ziel.

Het idee was al in mijn hoofd, wat mijn vader zei zou een “wet” zijn om na te komen, los van het feit dat ik het ook wenste.

En zo begon er een andere fase in mijn leven.

Wacht maar af…

Laat hier uw reactie achter.

Of vul het onderstaande formulier in.

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden gemarkeerd met *