Ik leerde vergeven

FabianaSilva
Mijn problemen begonnen op heel jonge leeftijd. Vanwege situaties die ik thuis zag en meemaakte werd ik een agressief kind. Toen mijn moeder Brazilië, ons geboorteland, verliet, wegens mishandelingen door mijn vader, die veel dronk, en in Nederland ging wonen, bleef ik achter met mijn vader en mijn broer. Hierdoor moest ik snel volwassen worden, omdat ik voor het huis zorgde.

Mijn vader werkte in een andere stad en was daardoor ruim een jaar alleen maar in de weekenden thuis, dus bleef ik alleen thuis met mijn broer. In die periode heeft hij mij mishandeld en misbruikt. Dit bracht veel woede in mij en nog meer agressie. Wanneer mijn vader in het weekend thuiskwam, zag hij dat er iets niet klopte, op den duur zag hij blauwe plekken en ontdekte hij wat er gaande was.

Toen mijn moeder de voogdij over ons kreeg, kwamen mijn broer en ik ook in Nederland wonen. Toen ik hier naar school begon te gaan, werd mijn agressie echt zichtbaar. In mijn tienerjaren vocht ik regelmatig, sloeg ik anderen zonder reden en het kwam zover dat ik op het punt stond om van school verwijderd te worden. Omdat ik geen band met mijn moeder had accepteerde ik ook niets van haar.

Ik huilde vaak zonder reden, voelde me leeg en zocht rust en plezier in het uitgaansleven, sigaretten en alcohol, maar wanneer ik alleen was voelde ik mij weer leeg en ik begreep maar niet waarom.

In het UKGR Centrum leerde ik hoe ik de ware blijdschap kon bereiken. Hoewel het niet gemakkelijk was, leerde ik mijn broer te vergeven, waardoor ik in staat was om de woede los te laten.

Vandaag de dag heb ik de sigaretten, drank en het uitgaansleven niet nodig om me goed te voelen.

Ik heb de ware vrede en ben heel gelukkig.

Fabiana Pereira