Van jongs af aan voelde ik constant pijn in mijn buik. Ik had ook een gevoel dat er iets aan het bewegen was in mijn organen. Ik kreeg geregeld krampen gedurende de dag en bovendien menstrueerde ik soms maandenlang zonder enige oorzaak. Ik ging naar veel ziekenhuizen, maar een precieze oorzaak of diagnose werd maar niet gevonden. Dit alles had veel invloed op mijn studie. Ik ging van de ene school naar de andere school. Ik werd telkens van school gestuurd vanwege mijn afwezigheid. Met bijbanen was het ook zo, hoe zeer ik ook mijn best deed, toch werd ik ontslagen.

Vanwege al deze gebeurtenissen droeg ik veel onrust, pijn en verdriet met mij mee. En omdat ik wanhopig was naar een oplossing heb ik, op aanraden van iemand die zich bezighield met occultisme, allerlei soorten helderzienden en mediums bezocht. Ik nam deel aan allerlei soorten rituelen, maar alles ging alleen van kwaad tot erger.

Thuis was ik mijzelf niet. Ik zei tegen mijn ouders dat zij niet mijn ouders waren, werd aangevallen door boze geesten, kreeg nachtmerries en werd heel agressief. Ik had ook een vreemde obsessie om naar begraafplaatsen te willen gaan.

Op een dag ontving ik een folder van een kennis over het UKGR Hulpcentrum. Mijn moeder en ik besloten om deel te nemen aan de bevrijdingsdienst. Nadat ik de diensten begon bij te wonen merkte ik op dat ik weer op mijn zij kon slapen. Voorheen sliep ik aldoor op mijn rug vanwege de buikklachten. De geestelijke aanvallen stopten en de pijn in mijn buik verdween. Ik kon weer naar school gaan, heb mijn diploma kunnen behalen en werken ging ook stap voor stap. 

Maar ondanks het feit dat ik fysiek bevrijd was, voelde ik mij nog steeds leeg van binnen. Ik bezocht de kerk wel, maar als persoon zijnde was ik nog steeds niet veranderd. Ik trok met verkeerde vrienden op, ging naar verkeerde plaatsen en zo belandde ik in een verslaving van tien jaar. Ik verloor hierdoor bijna mijn huis. 

Ik besloot om Gods hulp te zoeken voor de innerlijke verandering. Ik nam afstand van mensen en omgevingen die niet goed voor mij waren.

Het was niet makkelijk, want elke keer als ik wilde veranderen, viel ik weer terug en dat bracht de onzekerheid in mij. Maar met vallen en opstaan praktiseerde ik wat er in het Woord van God stond en wat er in de diensten onderwezen werd, hierdoor werd mijn geloof versterkt.

Ik leerde God op een grote wijze kennen door Zijn wil te doen en naar Zijn manier te leven. Nu is mijn innerlijk veranderd en ben ik van een onzekere persoon tot een zelfverzekerder persoon geworden. Ik heb vrede overal waar ik heen ga en ben niet afhankelijk van anderen of iets om mij goed te laten voelen.

Strijden zijn er nog steeds, maar ik ben er zeker van dat ik ze zal overwinnen, want niets is onmogelijk voor onze God.

Maya Kalidien