GOD SPREEKT NIET ALLEEN, HIJ TEKENT

Wanneer gebrek aan geloof zich openbaart in gemor.

Afgoderij is een van de zonden die God het meest beledigen. En daar is een reden voor. Zij is te vergelijken met de pijn van overspel in een huwelijk. Wie dit heeft meegemaakt, weet: het voelt als een mes in de rug, als het verliezen van een lichaamsdeel. De pijn is diep.

Op dezelfde manier betekent afgoderij dat men de Schepper, de levende, enige en ware God,inruilt voor iets vals. Dat kan een beeld zijn, een amulet, een horoscoop, een geest, een voorwerp of zelfs een genot. Toch blijft het afgoderij. En hoewel God haar van Genesis tot Openbaring veroordeelt, blijft de mensheid hardnekkig de lessen uit het verleden negeren.

De Bijbel zegt dat het volk

“ging zitten om te eten en te drinken en stond op om zich te vermaken.” (Exodus 32:6)

Vandaag de dag is dit actueler dan ooit. Velen zijn genot, plezier en luiheid gaan vereren. Ze hebben een hekel aan werk, klagen over de dagelijkse routine en tellen de dagen tot ze aan hun verantwoordelijkheden kunnen ontsnappen. Zodra zondagavond aanbreekt, begint het gemopper over maandag.

Maar werken is eervol. Het bouwt op, leert en versterkt. Het probleem zit niet in de routine, maar in het hart dat weigert ervan te leren. Paulus is nog directer wanneer hij over morren spreekt:

‘En mor niet, zoals ook sommigen van hen gemord hebben en omgekomen zijn door de verderver.’ (1 Korinthe 10:10)

Er is niets veranderd. Morren heeft nog steeds hetzelfde effect. Het volk dat uit de slavernij van Egypte trok, was op weg naar het Beloofde Land. Die reis had ongeveer anderhalf jaar kunnen duren. Maar door voortdurende klachten werd het veertig jaar in de woestijn.

Er was altijd wel een reden om te klagen: gebrek aan water, gebrek aan voedsel, heimwee naar Egypte, moeheid van het manna. Niets was ooit genoeg. Psalm 106 openbaart de wortel van het probleem:

‘Zij versmaadden het begerenswaardige land, zij geloofden Zijn woord niet, maar zij morden in hun tenten……

  • Morren is gebrek aan geloof;
  • Het is God niet vertrouwen;
  • Het is het proces niet begrijpen;

Het is de weg tussen Egypte en het Beloofde Land verachten.

Er bestaat geen grote overwinning zonder grote strijd.
Er bestaat geen krachtige getuigenis zonder lijden. De woestijn hoort bij de reis.

Een perfecte wereld zullen we nooit hebben. Dingen zullen nooit volledig gaan zoals wij willen. Wij zijn gebrekkig en vaak zijn wij zelf de reden voor de klacht van een ander. Neem daarom een eenvoudige regel voor uw leven aan: als u er niets aan kunt veranderen, blijf dan stil.

Kan ik het weer niet beheersen? Dan klaag ik niet. Kan ik niet alles in het land veranderen? Dan doe ik mijn deel en bid ik. Constant morren trekt de verderver aan en prikkelt God.

Heb deze week vertrouwen en mor niet. Wie gelooft, overwint. Wie mort, komt om. En als u niets goeds kunt vinden om te zeggen, onthoud dan: zwijgen is goud.

Bisschop Renato Cardoso

De ogen van God

Geloof. Dat is wat in ons het verlangen wekt om door God gezien te worden