Tot een aantal jaar geleden leek mijn leven vooral uit lijden te bestaan. Ik had geen vrede vanbinnen en voelde mij ook niet gelukkig in verschillende gebieden van mijn leven. In mijn liefdesleven was er geen vrede en ook op het gebied van mijn gezondheid kende ik geen rust. Het was alsof ik steeds met moeilijkheden te maken had en niet wist hoe ik daar blijvend verandering in kon brengen.

Toen ik in de Universele Kerk leerde over het bestaan van een permanente vrede, was ik verbaasd. Ik had nooit gedacht dat zoiets werkelijk mogelijk was. Voor mij was vrede iets wat misschien tijdelijk kon zijn, afhankelijk van de omstandigheden. Ik kon mij moeilijk voorstellen dat iemand, ondanks de problemen van het leven, vanbinnen vrede kon hebben.

Maar toen ik deze vrede werkelijk vond, veranderde alles. Ik ontdekte dat het niet ging om een tijdelijke verbetering of om een gevoel dat alleen aanwezig is wanneer alles goed gaat. Het was een vrede die vanbinnen kwam en die mijn leven op een andere manier liet zien.

Sindsdien ben ik nooit meer dezelfde geweest. Nu, jaren later, kan ik nog steeds zeggen dat ik in ieder gebied van mijn leven vrede ervaar. Ook wanneer de omstandigheden veranderen, heb ik die innerlijke vrede behouden. Wat ik eerst niet eens voor mogelijk hield, is vandaag werkelijkheid in mijn leven. Ik heb een permanente vrede gevonden en daar ben ik dankbaar voor.

Sonia Segunda