Klagen over het leven kan normaal lijken, maar het onthult een hart dat zich boven de Schepper plaatst.
Morren is geen kleinigheid. Het Woord van God laat zien dat morren niet alleen gevolgen heeft hier op aarde, maar het stelt iemand ook bloot aan Gods oordeel. Wanneer iemand mort, zelfs zonder het te beseffen, stelt hij de rechtvaardigheid, de goedheid en het gezag van God ter discussie.
In de brief van Judas, een weinig geciteerd boek van het Nieuwe Testament, vinden we een directe waarschuwing. In hoofdstuk 1, vers 16, worden morrenden beschreven als mensen die klagen over hun lot, hun eigen begeerten volgen, hoogmoedig spreken en anderen bewonderen uit eigenbelang. Deze beschrijving is nog steeds actueel, omdat zij de kern van de mens onthult.
Morren is in de praktijk een klacht tegen het gezag van God. Het draagt de gedachte in zich dat God gefaald heeft, dat Hij niet ziet, niet omziet of niet rechtvaardig is. Daarom zegt de Bijbel dat morrenden vatbaar worden voor oordeel.
Daarnaast bestaat er een nog gevaarlijkere vorm: in stilte morren. Wanneer een persoon niemand vindt om zijn klachten te uiten, zwijgt hij van buiten, maar blijft hij intern klagen, terwijl hij gedachten van onrecht, slachtofferschap en vergelijking aan het voeden is.
Velen denken dat zij veilig zijn zolang zij niets zeggen. Maar Jezus liet zien dat God de gedachten kent. In Matteüs 9, bij het vergeven van een verlamde, antwoordde Hij de schriftgeleerden die slechts in hun hart verkeerde gedachten hadden. Met andere woorden: morren begint in het denken en veroorzaakt daar al geestelijke schade.
Wie mort, klaagt vaak over zijn lot, zijn bestemming of het leven dat hij leidt. Daarbij wordt echter genegeerd dat een groot deel van wat men meemaakt het gevolg is van eigen keuzes. Niet alles hebben we onder controle, dat is waar, maar we zijn wel volledig verantwoordelijk voor hoe we reageren op wat ons overkomt.
Iedereen krijgt met problemen te maken. Het verschil zit in hoe een ieder ermee omgaat.
Uzelf vergelijken met anderen, jaloers zijn op ogenschijnlijke levens en klachten blijven voeden, leidt alleen tot geestelijke uitputting. Niemand is vrij van strijd, ook al is niet alles zichtbaar.
Daarom is de waarschuwing duidelijk:
- Als u spreekt, spreek alleen over wat opbouwt.
- Als u denkt, denk aan wat God behaagt.
- En als negatieve gedachten opkomen, zoek gebed, lofprijzing en het Woord.
